
Bir akşam Elif’e beklenmedik bir haber verdi:
Elif, seni evlendireceğim.
“Kimle?” diye fısıldadı Elif, yutkunarak.
“Kasabanın kuzey yamacındaki çiftlikte yaşayan Haşo Ağa’la,” dedi babası. “Dul, iki çocuğu var. Onlara bir anne, ona da bir eş lazım.”
Elif’in dizlerinin bağı çözüldü. Haşo Ağa’ı hiç tanımıyordu; sadece güçlü, içine kapanık biri olduğuna dair söylentileri vardı. İnsanlardan uzak yaşadığı söylenirdi. Elif için bu karar bir emirden fazlasıydı—hayatının yönünü zorla değiştiren bir hüküm gibiydi. Devamı Sonraki Sayfad.a